Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mity. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mity. Pokaż wszystkie posty

Tajemnica konstelacji


"Tysiące lat temu tacy jak Ty czy ja też patrzyli w niebo i też się dziwili. Może nie tak bardzo jak my ponieważ oni – tysiące lat temu - mieli już  porysowane niebo gwiazdozbiorami. Każdy kawałek nieba był przynależny do określonej konstelacji, a każde skupisko migoczących punkcików w ich oczach wyglądało jak strzelec, wodnik, skorpion, wóz czy smok.

Dlaczego?

Nigdy się tego nie dowiemy. Tak jak nie dowiemy się dlaczego tysiące lat temu ludzie podstawy swojego istnienia wiązali z niebem i gwiazdami.."

Napisałam te słowa prawie rok temu w Konstelacjach i pytania zawarte w tamtym arcie pozostały bez odpowiedzi. Takie osoby jak ja wierzą, że w takim a nie innym układzie konstelacji jest zawarta historia naszych poprzedników zamieszkujących Ziemię. Dla osób o "chłodnym umyśle" jest to tylko mitologia nie podlegająca większej dyskusji.

Ale mimo wszystko TA mitologia jest podstawą nauczania historii starożytnej.

Niedawno na portalu Universe Today pojawiła sie fotografia Miguela Claro. Zdjęcie zrobiło furorę, może dlatego, że w piękny sposób pokazało Drogę Mleczną widzianą z wybrzeża Portugalii- miliony punkcików świetlnych na niebie, jak rozsypane diamenty.

Ale może zrobiło wrażenie dlatego, że pojawiła się także wersja zdjęcia z nadpisanymi na nim konstelacjami. Tak po prostu, z tych milionów diamencików, poukładano konstelacje tak, jak przekazali nam w spadku starożytni.

Konia z rzędem temu, kto jest w stanie odpowiedzieć dlaczego starożytne ludy wypatrując nieba łączyli te, a nie inne gwiazdy i dopisywali do nich całą historię. Dlaczego nasi poprzednicy, nie będąc tak mądrzy, cywilizowani, nowocześni -tworzyli na niebie świat, którego MY jeszcze nie zrozumieliśmy.

Dopiero teraz widać bardzo dokładnie, że żaden przypadek nie kazał rysować ludziom z maczugami takich gwiazdozbiorów - tak tylko dla fantazji :)

Popatrzcie na oba zdjęcia i pomyślcie: jakie punkty MY łączylibyśmy nie mając żadnej podstawy naukowej do takich "niebiańskich" projektów? Jakie MY byśmy łączyli, gdybyśmy byli zdani tylko i wyłącznie na naszą fantazję?

Może ktoś zna odpowiedź?

*****

Link do strony ze zdjęciem i opisem --> tutaj 



Więcej Salon24





.

Dogonowie


Tak naprawdę nie wiemy skąd się pojawili. W zasadzie nie wiemy o ich pochodzeniu nic oprócz tego, że zostali odkryci w połowie ubiegłego wieku przez francuskiego antropologa. Wiemy za to, że wtedy wiedzieli więcej o Kosmosie niż my i znali obiekty, które my cywilizowani i nowocześni ludzie mieliśmy odkryć dopiero długo długo później.

Dogonowie.

Twierdzą, że pochodzą z Syriusza i są spadkobiercami pierwszych ludzi na Ziemi. W swoich obrzędach i tańcach zataczają koła podobne do ruchu Syriusza A i Syriusza B. Tego ostatniego my znamy od niedawna, a oni mają usadowionego na rytualnej masce od setek lat i nią także zataczają koła. Dogonowie mają jeszcze jedną kosmiczną niespodziankę dla naukowców: mianowicie twierdzą, że istnieje Syriusz C. Tego jednak naukowcy jeszcze nie odkryli więc spokojnie wkładają ich opowieść między bajki.

Naukowcy znani są z tego, że gdy nie znają odpowiedzi na jakieś pytanie to dopasowują pytanie do znanej rzeczywistości. Dlatego by rozwiązać zagadkę ogromnej wiedzy astronomicznej plemienia ukuli teorię, że wszystko co na wpół nadzy Afrykańczycy wiedzą, pochodzi od misjonarzy i naukowców odwiedzających ich tereny. Choć już żaden z nich nie napomknął o czarnej historii murzyńskich plemion, które trafiały na polujących białasów. Te dramatyczne spotkania nie były po to by klarować im układ planet na niebie, ale po to by dostarczyć siłę roboczą na amerykańskie plantacje bawełny.

Tak czy inaczej Dogonowie są wielką tajemnicą podobnie jak i historia starożytna starej Afryki. Zdobytą wiedzę od istot z Syriusza, Dogoni przekazują z pokolenia na pokolenie: mówi ona o tym jak powstała Ziemia, kto ją stworzył, jej miejsce w Układzie Słonecznym, o księżycach Jowisza, pierścieniach Saturna, Drodze Mlecznej i zasadach odzwierciedlenia.

Gdybyśmy posłuchali dogońskich historii okazałoby się, że ich obrzędy są bardzo blisko związane z kosmicznymi prawami. O ile człowiek rodzi się z podwójną duszą i dopiero aktem obrzezania uzyskuje się określoną płeć - tak obrządku tego dokonuje się co sześć lat (cykl zaburzeń przy krążeniu Syriusza B wokół Syriusza A) i kończy się czasem pobierania nauki o tym co Dogon musi wiedzieć by móc w przyszłości przekazać dalej.

Według Dogonów świat jest jeden – nie ma podziałów na świat żywych i umarłych – wszystko jest ciągłością i albo jest się wśród żywych albo dostarcza siły żywym.


Jest jeszcze jeden bardzo ważny aspekt kosmicznych obrzędów Dogonów. Co 60 lat plemię to obchodzi święto Sigui (początek świata i odnowy kosmosu), które następuje w czasie gdy Syriusz pojawia się między dwoma górskimi szczytami. Jest to także związane z układem orbit Jowisza i Saturna. 

W jednej z wiosek na wielkiej ścianie rozwieszone są przedziwne maski wraz z podobiznami dziwnych zwierząt, istot o owalnych głowach z antenkami na ich szczycie czy obiektów zbliżonych do pojazdów kosmicznych. 

W czasie święta Sigui rzeźbi się kolejną wielką maskę, która służy tylko do jednorazowego do rytuału i tylko po to by później przechowywać ją z należnym szacunkiem. 

Niezależnie od posiadanej wiedzy i dogońskiej wersji jej zdobycia, naukowcy doszli do wniosku, że Dogonowie przybyli z Egiptu i było to około 1500 roku. A wiedzę swoją zaczerpnęli od cywilizacji saharyjskiej, która obecnie nie istnieje a podobno kiedyś była. I to tyle co wiedzą naukowcy.


Mimo tego, że można skłonić się do ich tezy o egipskich korzeniach Dogonów gdyż istnieją zbieżności w pochodzeniu dogońskiego boga Ammy i egipskiego Ozyrysa (oboje pochodzili z gwiazdy znajdującej się obok Syriusza) to i tak nie jest to opinia uznawana przez naukowy świat jako „poważna”.

Dogonów to nie interesuje. Prowadzą niezmiennie takie samo życie od lat, nie tęsknią za cywilizacją i nie zamierzają nic w swoim życiu zmieniać. Wiedzą, że wiedza jaką posiadają jest uniwersalna i może ją posiąść każdy współplemieniec, co już czyni to wyjątkowym. 

Ale niezależnie od teorii uznawanych za wiarygodne czy też nie, Dogoni posiadają jeszcze jedną wiedzę, do której my dopiero teraz, wraz z rozwojem technologii, dochodzimy samodzielnie. Otóż według plemiennych wierzeń wydarzenia kosmiczne są odbiciem wydarzeń ziemskich.  Wszystko co dzieje się na ziemi jest wersją mikro zasad i reakcji zachodzących w kosmosie. Funkcjonowanie natury jest niczym innym jak odbiciem życia w kosmosie. Ruch planet porównywany jest do obiegu krwi. Krwioobieg jest porównywalny do łańcucha powiązań w naturze.

Czy nie przypomina nam to rodzącej się w bólach teorii sieci?

Ale o tym następnym razem :)






Galeria zdjęć z G+ której autorem jest Michel Renaudeau --->> tutaj
                                                         lub na stronie Dogonlobi --->> tutaj

                                                             Obejrzyj filmy na --->> YOU TUBE

                                                           Dyskusja jak zawsze --->> Salon 24


Zdjęcia w artykule pochodzą z wolnych zasobów Wiki.en






.

Konstelacje


Patrzysz w niebo i co widzisz?

Małe migające punkty przypadkiem porozrzucane na czarnym aksamicie, które zawsze były-są-będą. Nawet wtedy gdy ciebie już nie będzie. Patrzysz w niebo i zastanawiasz się – jak to możliwe, że cały kosmos jest tak zmyślnie poukładany, że Ziemia wraz z kilkoma innymi planetami krąży wokół Słońca trzymana jakąś magiczną siłą w tej bezkresnej przestrzeni bez dna. A słońce wraz z planetami krąży wokół centrum galaktyki, a galaktyka wraz z całą masą miliardów innych słońc krąży..

I tak dalej.

(kiliknij w obrazek i zachwyć się..)


Tysiące lat temu tacy jak Ty czy ja też patrzyli w niebo i też się dziwili. Może nie tak bardzo jak my ponieważ oni – tysiące lat temu - mieli już  porysowane niebo gwiazdozbiorami. Każdy kawałek nieba był przynależny do określonej konstelacji, a każde skupisko migoczących punkcików w ich oczach wyglądało jak strzelec, wodnik, skorpion, wóz czy smok.

Dlaczego?

Nigdy się tego nie dowiemy. Tak jak nie dowiemy się dlaczego tysiące lat temu ludzie podstawy swojego istnienia wiązali z niebem i gwiazdami. Pewnie nigdy też nie dowiemy się skąd wzięły się historie o walkach bogów na Olimpie, ani dlaczego Zeus przeniósł Plejady właśnie na nieboskłon. Dlaczego Marduk z zabitej Tiamat stworzył Ziemię i Niebo i dlaczego cała historia każdej starożytnych kultur ma swoje korzenie gdzieś w kosmosie.

(kliknij w obrazek i pomyśl..)


Wszystko co działo się w tamtych odległych czasach a co poruszało wyobraźnię zwykłych mieszkańców toczyło się gdzieś na niebie. Dzisiaj nawiązując kontakt z plemionami, nazywanymi przez nas „dzikimi” - ze zdumieniem stwierdzamy, że nie znając matematyki, fizyki i astronomii i tak wiedzą co jest na górze i jakie zagrożenie to coś ze sobą niesie.

Czy przy naszej, bardzo rozwiniętej wyobraźni wpadlibyśmy na pomysł żeby z kilku gwiazd na niebie uformować Oriona, Skorpiona lub inne postaci i na tej podstawie wymyślać historie powstania świata, wymyślać historie, które będą miały wielki wpływ na nasze życie i przetrwają jako mit dla następnych pokoleń?



Chyba nie..

Jaki jest sens opowiadania "wymyślonych" historii następnym generacjom i tworzenie z nich dwa tysiące lat później wymaganej wiedzy w szkołach? Ile znamy mitów ze starożytnej Grecji czy Rzymu a ile bliższych naszemu sercu mitów Słowian?

Można pytać bez końca albo można zapytać czy w tych mitycznych postaciach nie jest ukryta prawdziwa historia naszego istnienia. Z zadziwiającym podobieństwem stare kultury - niezależnie od nazewnictwa jakim operowały - pokazują nam świat, który nawet dzisiaj, po odkodowaniu przez naukowców i dopasowaniu do stanu dzisiejszej wiedzy - znacznie przekraczałby granice naszej wyobraźni.

Możemy wyobrazić sobie katastrofy w kosmosie, ale już trudniej nam będzie zrozumieć kto miałby być świadkiem kolizji dwóch planet dzięki której powstała Ziemia i Księżyc (wspomniany wcześniej mit o Marduku i Tiamiat). Jak wielki, potężny i zaludniony musiałby być Universe, który odnotowałby to zdarzenie jako element historii do dalszego przekazania?

Możemy patrzeć na Oriona i uwierzyć nawet, że kiedyś chciał zabić wszystkie zwierzęta na Ziemi, ale jakaż musiałaby to być siła zdolna do zrobienia czegoś takiego? Z drugiej strony Gaja wysłała coś równie potężnego - Skorpiona, który zażegnał nieszczęście.. Skorpion i Orion zajmują dzisiaj dwie przeciwne strony nieboskłonu, a mimo to w starych przekazach Indian jest wzmianka, że grzmot dochodzący z konstelacji Oriona i tak przyniesie nieszczęście dla Ziemi..

Możemy także zrozumieć, że grecki bóg wysłał siedem sióstr na firmament nieba, ale trochę dziwi, że bóg hebrajski zrobił to samo i oboje zrobili to właśnie z Plejadami. Gdzie Rzym a gdzie Krym? A mimo to bohaterki te same J

I możemy zastanawiać się pytając: skoro stare cywilizacje następowały po sobie albo istniały równolegle nie mając (zgodnie ze stanem dzisiejszej wiedzy) ze sobą kontaktu, to jak mamy wytłumaczyć to zgodne wypatrywanie nieba i dzielenie go na części wraz z określoną historią dla każdej z nich? 
Utworzone gwiazdozbiory i ich nazewnictwo kryją w sobie schemat dzięki któremu można je dzielić na około sześć grup tematycznych i nikt jeszcze nie dotarł do wiedzy dlaczego taki a nie inny porządek panuje na nocnym niebie i dlaczego poszczególne mityczne historie na to niebo trafiły.

A my, w tym konstelacyjnym porządku niczego nawet nie zmieniliśmy przyjmując to co ustalono tysiące lat temu za podstawę naszej wiedzy i naszego poznania.

Trzymając się kurczowo teorii ewolucji założyliśmy, że jesteśmy najbardziej rozwiniętą cywilizacją i najinteligentniejszym dwunożnym gatunkiem choć do tej pory nie odpowiedzieliśmy sobie na pytanie „kim tak naprawdę jesteśmy”. Ale skąd mamy znać odpowiedź skoro nie wiemy gdzie są nasze korzenie i skąd pochodzimy. Możemy łączyć jedną nicią wszystkie znane nam cywilizacje jakie mieszkały na naszej planecie, ale i tak wiemy, że jest to sztuczna więź nie wynikająca z pokrewieństwa.

Może tylko z okoliczności i przypadków jakie po sobie następowały..

Cdn.


.
                     






.

A co, jeśli Bóg jest człowiekiem?



Ostatnio zwróciła moją uwagę wypowiedź najbardziej znanego ateisty na świecie – Richarda Dawkinsa, który powiedział, że nie może tak do końca wykluczyć istnienia Boga. Wprawdzie w skali do 7 dał Bogu szansę na istnienie w małym ułamku, ale dodał, że jest gnostykiem i nigdy prawdziwym ateistą nie był.

Jeszcze wcześniej Dawkins w rozmowie z Ben Steinem nie zanegował całkowicie Inteligentnego Projektu stwierdzając, że być może życie na Ziemię przyszło gdzieś z głębin kosmosu.  I to, że jesteśmy dzisiaj tacy jacy jesteśmy zawdzięczamy innej wysoko rozwiniętej cywilizacji.

Czy tak mogło być?

Gdybyśmy nawet pobieżnie przeglądnęli opowieści o bliskich spotkaniach ludzi z bogami, które są podstawą wszystkich tradycji oraz są pielęgnowane do dzisiaj poprzez obrzędy religijne, na pewno zwrócimy uwagę na jedną, wspólną zależność - bogowie zawsze przybywali z gwiazd.

Czy zstępowali z nieba, czy przylatywali w brzuchu smoka, na latających pojazdach czy też tak po prostu odwiedzali Ziemię - tak jak to było w przypadku bogów greckich czy rzymskich – jedno jest pewne: bogowie nie byli mieszkańcami Ziemi a jedynie jej gośćmi przez dłuższy lub krótszy czas.

Ich pojawieniu się zawsze towarzyszyła gwiazda. Czy to przy narodzinach czy też przy niespodziewanym spotkaniu z ludźmi. Pojawiali się w różnych okresach czasu i ten czas był zawsze wielkim skokiem cywilizacyjnym dla rejonu, który odwiedzali.


W Egipcie tajemniczą postacią jest faraon Echnaton, który różnił się od pozostałych faraonów nie tylko wyglądem zewnętrznym (budowa ciała kobiety), ale i sposobem tworzenia nowego państwa. Jest postacią tajemniczą w historii mimo tego, że ruszył Egipt w posadach zmieniając kulturę, sztukę czy podejście do wierzeń.  Jednak po jego odejściu ludność zniszczyła wszystko co zostawił. Trudno dzisiaj zgadnąć co bardziej ciążyło na życiu Egipcjan: przeprowadzane reformy czy też ciągłe kontakty  Echnatona ze światem bogów.

W Azji w brzuchu smoka przyleciał się bóg Huang Dii. Podania mówią, że w ciągu jednej chwili mógł być wszędzie. Wraz z jego nadejściem ludzkość zyskała kompas, system miar i wag, pismo i znajomość uzdrawiania akupunkturą. Także kalendarza i astronomii. Gdy doprowadził kraj do rozkwitu przywołał smoka, wsiadł do niego i tak po prostu odleciał.

Jednak możemy nazwać to zwykłą fantazją, która nakazuje ludziom ubarwiać z pokolenia na pokolenie historie sprzed lat. I można by było się z tym zgodzić gdyby nie zadziwiające korelacje pomiędzy wszystkimi historiami oraz wiedza, która zadziwia nie tyle swoją plastycznością opowieści co znajomością zjawisk, których gołym okiem nie sposób zauważyć. I które przewyższają astronomiczną wiedzę przeciętnego dobrze wykształconego człowieka dzisiaj.

W Afryce żyje plemię Dogonów, które ma także swoją opowieść. To opowieść o bogu Amma, który przybył z gwiazd. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie to, że bóg Dogonów przybył z planety Po Tolo (dzisiaj znana jako Syriusz B) i co najciekawsze, w kultywowanych przez wieki rytuałach, Dogonowie używają totemu, który obrazuje układ Syriusza wraz z Syriuszem B i C względem innych planet. Zaznaczę w tym miejscu, że Syriusz B został sfotografowany dopiero w latach 70-tych ubiegłego wieku i nie jest widoczny z Ziemi gołym okiem. 

W Ameryce żyje plemię Zuni. Ich historia mówi o planecie z mgławicy Kraba, z której na Ziemię przybyli Kaczina i wyprowadzili ludzi do czwartego świata. Podobno żyją oni blisko nas, ale w innym wymiarze. Plemiona Zuni są bardzo dyskretne w przekazywaniu swojej wiedzy osobom postronnym. A są jedynym jej źródłem gdyż nie znają języka pisanego i całą wiedzę przekazują ustnie kolejnym pokoleniom.

Na przełomie XIX/XX wieku w Asyrii znaleziono gliniane tabliczki, które zaskoczyły naukowców czasoprzestrzenią opisywanych zdarzeń. Ale przede wszystkim nawiązały do kolejnych bogów, którzy tym razem stworzyli ród ludzki celem wykorzystania go do prac przy wydobyciu metali szlachetnych na Ziemi. Modyfikacje genetyczne po wielu próbach doprowadziły do powstania pierwszej udanej serii ludzi, która dostała nazwę Adamu.

Czy to kojarzy nam się symboliką biblijną?

Czy nasze istnienie jest dziełem przypadku wynikającego z konieczności stworzenia siły roboczej? W końcu biblijny Adamah to człowiek, z ziemi powstały, który do ziemi wróci. Stworzony na podobieństwo Boga, mimo tego, że Bóg biblijny występuje w kilku postaciach zarazem.

Jakkolwiek nie spojrzymy na istnienie bogów – nie możemy zapominać, że jeżeli ich pojawianie się na Ziemi przynosiło ze sobą rozwój cywilizacyjny – to bogowie ci zastawali świat mniej doskonały od tego, który opuszczali. Brak technologicznego zaawansowania powodował, że ludzie nie znali odpowiedniego słownictwa, które mogłoby opisać występujące zjawiska. Tak więc przylatujący z nieba statek kosmiczny mógł być równie dobrze smokiem, rydwanem, ptakiem czy ognistą kulą.

Stworzone kasty półbogów, które stały się podstawą podziałów społecznych być może są dzisiaj kultywowane pod postacią  szczególnych przywilejów dla znamienitych rodów, których genealogia sięga daleko w przeszłość i jest nieodłącznym elementem także współczesnej cywilizacji. Dlaczego do dzisiaj, społeczeństwa utrzymują ludzi, których jedyną pracą jest noszenie diamentów na głowie?

____

Goście z gwiazd, bogowie zstępujący z nieba, istoty przylatujące na smokach.. czy mity będące nieudowodnioną historią życia na Ziemi oznaczają, że jakieś obce byty stworzyły świat jaki dzisiaj znamy?

Przecież podstawą każdej religii jest wiara w byt boski, który przyniósł ze sobą mądrość i wiedzę. Który wyprowadził nas z jaskiń i doprowadził do intelektualnego rozwoju. I który zakończył ewolucję naszego wyglądu zastępując go ewolucją myślenia. Byt, który zstępował z nieba czyniąc rzeczy, których nie rozumieliśmy i które później dostały nazwę cudów. Byt, który zmieniał nasz sposób myślenia mówiąc jak żyć by żyć dobrze. Byt, który w pewnym momencie odchodził i zostawiał nam pole do kontynuacji swojego dzieła.

Patrząc na dzisiejszy świat zastanawiam się czy przypadkiem nie marzymy o kolejnym bliskim spotkaniu z bogiem, który znowu uporządkuje nasze życie i który wyprowadzi nas z labiryntu w jakim niewątpliwie nasz świat się znalazł. Czy nasze wypatrywanie nieba nie jest podświadomym szukaniem wskazówek do mądrzejszego życia? 




A teraz popatrzcie sami :)
(kliknij w obrazek)



.
.
.